Zondag 18 mei 2008
Oef, de werklui zijn eindelijk weg. De laatste dagen heb ik al meermaals in de tuin gestaan om de achterzijde van het huis te bekijken. Het resultaat mag gezien worden. De terracottakleur van de keukenmuur geeft een zuiders tintje aan het terras en nodigt uit om te gaan zitten; ik heb het meubilair intussen buitengezet. Het nieuwe tuinhuis staat er en het hout is reeds behandeld met olie, klaar om jaren weerstand te bieden aan het weer en ongedierte. Het wasplaatsje is proper afgewerkt en een radicale verbetering tegenover vroeger, alhoewel ik van tevoren wist dat de zouten nooit helemaal uit de muur gingen verdwijnen, tenzij men hem afbrak en opnieuw metselde. De keukenvloer oogt mooi en is gemakkelijk te dweilen. Binnenkort ga ik de tuin omploegen en tegen volgend jaar zal er een voorbeeldgazonnetje staan.
Dit alles zou tot enige tevredenheid moeten stemmen. Zou, want de overvloedige regenbuien van de afgelopen etmalen hebben daar een stokje voor gestoken. In de hoek van mijn keuken, aan de binnenzijde tegen het eigenlijke woonhuis heeft zich een vochtvlek van 20 bij 10 centimeter ontwikkeld. Een lek in het dak dus, dat nog maar zes jaar geleden totaal vernieuwd werd. Ik kon er mijn ogen niet van afhouden. De vlek belemmerde mij gisteren mijn vrije dag op een normale manier door te brengen, legde een rem op al mijn activiteiten. De gevelwerkers zouden vervangen worden door dakwerkers. Een huis met karakter vraagt om een permanente inspanning.
Dat liet Alexander zich gisteren niet aan het hart komen: HIJ VERJAARDE (!!) en kwam gauw binnengesprongen om zijn rechtmatige cadeau op te eisen. Hij keek even mee omhoog, in de richting van het vocht aan het plafond.
"Ach, paps, het is maar water," zei hij. "Dat zal wel vlug drogen. Het wordt zomer."
Zo, ik moest er mij dus niet te veel van aantrekken. De tsunami in Azië was ook "maar water". Door deze overmoedige vergelijking kon ik mijn kleine ramp al enigszins relativeren.
Over mij
- Alleenvader.com
- Ik ben een naar mijn weten normale man, die zelf opgegroeid is in een warm nest, waar familiewaarden en respect voor elkaar hoog in het vaandel geschreven stonden, maar waar ook voldoende ruimte was voor zelfontplooiing. Tijdens mijn lange groei naar volwassenheid heb ik nu eens van het ene, dan weer van het andere gebruik gemaakt. AANVULLING VAN DE KINDEREN: Papa kan heel sympatiek en lief zijn, maar dat is al lang geleden :-) (Alex) Papa kent geen fluit van voetbal of van sport in zijn geheel. Hij beweert dat sporten heel gevaarlijk is en dat je gevaar niet moet opzoeken.(Alex) Paps moet wel stilaan een mooie en sympatieke vriendin leren kennen, voor hij echt te oud is. En op Facebook gaat hij die niet vinden! (Max) Paps zegt dat natte theezakjes aan het plafond blijven kleven, maar dat we dat nooitnooit mogen proberen thuis (Max) Paps zegt dat hij veel geleerd heeft van mijn wiskunde-oefeningen. Ik merk er nochtans niets van. (Max)
3 opmerkingen:
Alexander, al ben ik een onbekende voor je, ik weet hoe belangrijk verjaren is en daarom een wat late maar desalniettemin welgemeende superverjaardag gewenst!
Ik zit aan de toog in mijn stamkroeg. Aan éne zijde vriendin aan andere zijde schoonbroer. Zegt vriendin tegen schoonbroer : ik heb verleden week Herman Wolf nog eens tegen gekomen. Ik verslik mij plots in mijn cava (nog altijd aan het verjaardag vieren, duurt een week bij mij). 't Schijnt dat hij een nieuw boek uit heeft. Ik meng mij in het gesprek ( stom stom stom) en beaam het. Van het één komt het ander. Vriendin vertelt, ik beaam. Hoe weet ik dat allemaal over mijnheer Wolf? Via blog. Ik kreun inwendig. Dit komt niet meer goed. Als zij de blog gaat lezen ben ik mijn anonimiteit kwijt. Maar tegen vrienden lieg je niet. Daarbij mijn verjaardag wordt genoemd. Zij was verleden week ook hier toen ik tracteerde en in geuren en kleuren mijn ondertussen door deze bloglezers gekende doelstellingen voor dit jaar verkondigde. Of was zij toen al naar huis? Ik verwens nogmaals het glas cava dat ik op heb en dat me nu belet om helder te denken. Zij zal me dus toch ongetwijfeld herkennen als chaosmoeder. Ik zucht nogmaals en vertel dan maar dat ik reageer op de blog. Dag anonimiteit op het wereldwijdeweb. Ben toch even helemaal de kluts kwijt van zoveel toevalligheid. Toeval bestaat niet. Ik begin het te geloven. Alleenvader : het schijnt dat je deze zomer mijn stad komt bezoeken. De kans is groot dat we elkaar dan in de kroeg tegenkomen. Ik ga morgen voor stiletto's zien **zucht**
Nog een glas cava alsjeblief.....
Beste Herman, vorige week las ik je supergoed en fantastisch boek in één ruk uit. Ik verslind boeken, vandaar ! Veel zal ook te maken hebben met je megavlotte pen, eentje zoals mijn goede vriend Herman Brusselmans, de voornaam maakt de schrijver waarschijnlijk.
Herman, kan je me ook zeggen of er nog een mogelijkheid is één van de 26 gehandtekende exemplaren te bekomen ?
Een reactie posten