Vrijdag 20 juni 2008
"Vader worden is iets aparts" blokletterde de Standaard nog niet eens zo lang geleden (DS 4 juni, p. 12 - 13) boven een paginagroot artikel over het vaderschap en de daarbij horende twijfels en onzekerheid. "De aarde is rond" en "Morgen wordt het weer dag" zijn uitspraken die men op ongeveer gelijke hoogte kan zetten onder de noemer "nieuws heet van de naald". Na alle artikels over "Moeder worden is iets heel aparts" slaat deze beichtgeving wel een nieuwe richting uit wat betreft het onderwerp kinderen krijgen en houden. Vergeef me mijn ironische ondertoon.
Vader worden is iets aparts, ok. Overschot van gelijk. Maar alles wat voor het eerst gebeurt, is iets aparts. Mijn eerste schaamhaar heeft op mij evenveel indruk gemaakt als mijn eerste kind: gevoelens van verwarring, onzekerheid en occasionele wanhoop deden op dat moment ook haasje-over. Ben echt benieuwd wat dit onderzoek (jaja, het betreft hier een wetenschappelijk onderzoek!) aan het licht zal brengen. Het artikel laat echter al vermoeden welke kant het zal uitgaan: mannen spreken zelden of nooit over het onderwerp en er gaat voor hen een hele nieuwe wereld open wanneer ze dat wel doen. Zou ik dan een andere vader zijn? De albino onder de vaders? Hard zou ik willen schreeuwen om duidelijk te maken dat het allemaal nog wel meevalt, maar tegen wie? Tegen een krant? Je zal zien dat ik het nu net ben die in dit kader weeral niet bevraagd zal worden.
Ik wens de onderzoekers in elk geval veel succes toe en ik wacht met veel belangstelling hun resultaten af.
Morgen zal het ongetwijfeld weer dag worden. 21 juni, de langste dag. Dat staat onomstotelijk vast. Dat is wetenschappelijk bewezen. Elke hond met een hoed op ziet het trouwens: het blijft langer licht. Daarna wordt het terug vlugger donker en tasten we in de opkomende duisternis en op goed geluk opnieuw onderwerpen af, die iets meer nuancering vragen.
Budgetbrood
Zondag 15 juni 2008
Eerder toevallig ben ik te weten gekomen dat mijn zoon geïnterviewd werd door de regionale televisie in verband met budgetbrood; het blijft ongelooflijk te vernemen dat hij zelfs over ogenschijnlijk banale onderwerpen vlot zijn mening kan verwoorden. Op het relatief korte filmpje is te zien hoe hij quasi nonchalant en niet eens verbaasd de kijker overtuigt dat dezelfde kwaliteit van brood voor minder geld kan worden gegeten. Waarom hij er in een slotzin zijn vader bijhaalt en verkondigt dat die telkens weer zeurt over de alsmaar stijgende voedselprijzen, blijft mij een raadsel. Heb ik inderdaad de duurte der levensmiddelen als vast onderdeel in mijn pedagogische pakket ingepast? Ik ga er voortaan op letten....
ZIE:
http://www.atv.be/v3/newsdetail.aspx?mid=&id=8991
Eerder toevallig ben ik te weten gekomen dat mijn zoon geïnterviewd werd door de regionale televisie in verband met budgetbrood; het blijft ongelooflijk te vernemen dat hij zelfs over ogenschijnlijk banale onderwerpen vlot zijn mening kan verwoorden. Op het relatief korte filmpje is te zien hoe hij quasi nonchalant en niet eens verbaasd de kijker overtuigt dat dezelfde kwaliteit van brood voor minder geld kan worden gegeten. Waarom hij er in een slotzin zijn vader bijhaalt en verkondigt dat die telkens weer zeurt over de alsmaar stijgende voedselprijzen, blijft mij een raadsel. Heb ik inderdaad de duurte der levensmiddelen als vast onderdeel in mijn pedagogische pakket ingepast? Ik ga er voortaan op letten....
ZIE:
http://www.atv.be/v3/newsdetail.aspx?mid=&id=8991
Vaderdag
Zondag 8 juni 2008
Het doet een mens wel iets als zijn zoon - in volle examenperiode - voor dag en dauw het huis buitenglipt, om zijn vader even later aan bed te verrassen met drie overheerlijke taartjes met meringue en slagroom. Hij merkt dat ik, ondanks mijn halfslaap, aangenaam verrast ben en doet er nog een schepje bovenop.
"Die zijn alledrie voor jou, paps. Gelukkige vaderdag!"
Bijna krijg ik er tranen van in mijn ogen. Even later besluit ik toch wijselijk het kadootje te verdelen, omwille van het ochtendlijke uur en het ongemakkelijke gevoel dat me bekruipt als ik voor hun ogen iets eet dat ze ook graag lusten.
Max wil niet onderdoen en begint later op de dag spontaan aardappelen en wortels te schillen voor het avondmaal.
Hoor je mij klagen?
Het doet een mens wel iets als zijn zoon - in volle examenperiode - voor dag en dauw het huis buitenglipt, om zijn vader even later aan bed te verrassen met drie overheerlijke taartjes met meringue en slagroom. Hij merkt dat ik, ondanks mijn halfslaap, aangenaam verrast ben en doet er nog een schepje bovenop.
"Die zijn alledrie voor jou, paps. Gelukkige vaderdag!"
Bijna krijg ik er tranen van in mijn ogen. Even later besluit ik toch wijselijk het kadootje te verdelen, omwille van het ochtendlijke uur en het ongemakkelijke gevoel dat me bekruipt als ik voor hun ogen iets eet dat ze ook graag lusten.
Max wil niet onderdoen en begint later op de dag spontaan aardappelen en wortels te schillen voor het avondmaal.
Hoor je mij klagen?
Doedagen en Blogblocken
Vrijdag 6 juni 2008
Deze morgen gedwongen en extra vroeg uit de veren. Om half zes kreeg ik telefoon dat er ingebroken was in ons kantoor te Gent. Zo zie je maar dat ik niet eens hard mijn best hoef te doen om mijn werkuren gevuld te krijgen. Zonder enige planning krijg ik actie op een schoteltje aangeboden. Vermits ik meedraai in de tewerstellingssector, had ik even de neiging om een groot spandoek voor de etalage te hangen: INBREKERS VAN VANNACHT GEZOCHT: WIJ WILLEN OOK HANDIGE JONGENS VOOR ONZE VACATURES. Maar er was genoeg anders te doen: opruimen, verklaring aan de politie....
"Misschien ga ik wel journalistiek volgen," zegt Alexander. Hij ligt uit te rusten van zijn eerste examen. Vermoeiend, maar het ging blijkbaar. Hij ligt wel, maar hij praat nog. Na een te zware inspanning zou hij slapen.
"Journalisten," zeg ik. "Die heb ik vandaag niet gezien. Het zou eventueel gekund hebben, na dat avontuur in Gent."
Het doet me heimelijk plezier dat hij geïnteresseerd is in schrijven. Wanneer zou zijn eerste roman af zijn? Hij rept er met geen woord meer over. Misschien heeft hij een zetje nodig.
"Wil jij mijn blog een tijdje overnemen? Eigenlijk ben ik niet zo'n kletswijf als ik me de laatste tijd voorgedaan heb in de nasleep van mijn boek en de inhoud ervan. Ik heb tenslotte een roman geschreven en niet het leven zoals het is."
De werkelijkheid is trouwens in het algemeen nog veel straffer dan de fictie.
"Los je eigen problemen op, papa," zucht Alexander. Vrij vertaald wil dat zeggen: als ik ooit wil bloggen, wil ik dat doen via mijn eigen website en op het moment dat ik gekozen heb.
"In het boek is het JOUW website." Ik lijk wel een puber.
Eigenlijk wil ik gewoon beginnen aan mijn volgende roman en kan ik me niet op twee dingen tegelijk concentreren, zoals vrouwen gewoonlijk wel doen.
Ik heb beslist: een of tweemaal per week een stukje hier en de rest van mijn inspiratie reserveer ik voor mijn nieuwe verhaal.
Eerst koken, want ik zit met twee opschietende pubers met lege magen. Waarom doe ik daar niks mee? SOS Wolf klinkt toch beter dan SOS Piet?
Deze morgen gedwongen en extra vroeg uit de veren. Om half zes kreeg ik telefoon dat er ingebroken was in ons kantoor te Gent. Zo zie je maar dat ik niet eens hard mijn best hoef te doen om mijn werkuren gevuld te krijgen. Zonder enige planning krijg ik actie op een schoteltje aangeboden. Vermits ik meedraai in de tewerstellingssector, had ik even de neiging om een groot spandoek voor de etalage te hangen: INBREKERS VAN VANNACHT GEZOCHT: WIJ WILLEN OOK HANDIGE JONGENS VOOR ONZE VACATURES. Maar er was genoeg anders te doen: opruimen, verklaring aan de politie....
"Misschien ga ik wel journalistiek volgen," zegt Alexander. Hij ligt uit te rusten van zijn eerste examen. Vermoeiend, maar het ging blijkbaar. Hij ligt wel, maar hij praat nog. Na een te zware inspanning zou hij slapen.
"Journalisten," zeg ik. "Die heb ik vandaag niet gezien. Het zou eventueel gekund hebben, na dat avontuur in Gent."
Het doet me heimelijk plezier dat hij geïnteresseerd is in schrijven. Wanneer zou zijn eerste roman af zijn? Hij rept er met geen woord meer over. Misschien heeft hij een zetje nodig.
"Wil jij mijn blog een tijdje overnemen? Eigenlijk ben ik niet zo'n kletswijf als ik me de laatste tijd voorgedaan heb in de nasleep van mijn boek en de inhoud ervan. Ik heb tenslotte een roman geschreven en niet het leven zoals het is."
De werkelijkheid is trouwens in het algemeen nog veel straffer dan de fictie.
"Los je eigen problemen op, papa," zucht Alexander. Vrij vertaald wil dat zeggen: als ik ooit wil bloggen, wil ik dat doen via mijn eigen website en op het moment dat ik gekozen heb.
"In het boek is het JOUW website." Ik lijk wel een puber.
Eigenlijk wil ik gewoon beginnen aan mijn volgende roman en kan ik me niet op twee dingen tegelijk concentreren, zoals vrouwen gewoonlijk wel doen.
Ik heb beslist: een of tweemaal per week een stukje hier en de rest van mijn inspiratie reserveer ik voor mijn nieuwe verhaal.
Eerst koken, want ik zit met twee opschietende pubers met lege magen. Waarom doe ik daar niks mee? SOS Wolf klinkt toch beter dan SOS Piet?
Rechtzetting
Woensdag 4 juni 2008
Overbodige paniek, want niks aan het handje met het andere tante nonneke. Haar kaart had gewoon de klokvastheid van de Post en viel een dag later in mijn bus. En met al die verjaardagslijstjes heb ik me nog danig vergist: ik heb enkele gelukwensers onterecht over het hoofd gezien. Ann en Kathy hebben me namelijk op de dag van de viering zelf, zo rond kwart voor acht 's avonds, in restaurant Brasseurs uitgebreid gefeliciteerd en gekust. Die aangename gebeurtenis was in de plooien van mijn geheugen blijven liggen. De mensen van na kwart voor acht schuiven dus allemaal een plaatsje naar achteren op het lijstje, sorry jongens.
En dan zijn er natuurlijk de ontelbare laatkomers, die vinden dat er op elke godvergeten dag van het jaar gelukwensen kunnen worden gestuurd.
Genoeg! Zand erover en gordijnen dicht! Mijn verjaardag is voorbij. Als het te lang duurt heb ik net datzelfde gevoel als bij Phaedra Hoste: het krijgt iets mechanisch.
Ben ik wat vergeten? Aja, het voorval met Maxime eergisteren... Dat kan wachten, want zo dadelijk stort ik me in het werk van elke dag. Problemen met/van mijn dochter hebben bij mij altijd voorrang, verslag erover uitbrengen niet altijd...
Overbodige paniek, want niks aan het handje met het andere tante nonneke. Haar kaart had gewoon de klokvastheid van de Post en viel een dag later in mijn bus. En met al die verjaardagslijstjes heb ik me nog danig vergist: ik heb enkele gelukwensers onterecht over het hoofd gezien. Ann en Kathy hebben me namelijk op de dag van de viering zelf, zo rond kwart voor acht 's avonds, in restaurant Brasseurs uitgebreid gefeliciteerd en gekust. Die aangename gebeurtenis was in de plooien van mijn geheugen blijven liggen. De mensen van na kwart voor acht schuiven dus allemaal een plaatsje naar achteren op het lijstje, sorry jongens.
En dan zijn er natuurlijk de ontelbare laatkomers, die vinden dat er op elke godvergeten dag van het jaar gelukwensen kunnen worden gestuurd.
Genoeg! Zand erover en gordijnen dicht! Mijn verjaardag is voorbij. Als het te lang duurt heb ik net datzelfde gevoel als bij Phaedra Hoste: het krijgt iets mechanisch.
Ben ik wat vergeten? Aja, het voorval met Maxime eergisteren... Dat kan wachten, want zo dadelijk stort ik me in het werk van elke dag. Problemen met/van mijn dochter hebben bij mij altijd voorrang, verslag erover uitbrengen niet altijd...
Tante Nonneke
Dinsdag 3 juni 2008
Ik begin me stilaan ongerust te maken. Ik heb namelijk twee tante nonnekes, de dikke en de dunne. Beiden sturen ze elk jaar goed op tijd een kaart, maar tot op heden heb ik alleen van de dunne de beste wensen aangekregen. Er zal toch niks aan de hand zijn? Morgen even enkele familieleden bellen om het fijne te weten te komen.
Voor de rest: een dag als een andere. Enkele uren met Bart, Wim en Bie een glaasje gedronken in een lokaal café, terwijl Jokke Schreurs en vrienden-muzikanten het beste van zichzelf gaven, zonder dat ze zelfs wisten dat er iets te vieren was.
Zo, het is weeral voorbij. Het echte feestje volgt binnen enkele weken, op een zaterdag. Dat is een moment om te verjaren.
En de reden waarom mijn dochter pas vanavond iets van zich heeft laten horen, ondanks het feit dat ze deze ochtend met een beverig stemmetje aan mijn deur stond terwijl de school al begonnen was, vertel ik later wel. Nu slapen, want morgen moet ik een frisse kop hebben.
Ik begin me stilaan ongerust te maken. Ik heb namelijk twee tante nonnekes, de dikke en de dunne. Beiden sturen ze elk jaar goed op tijd een kaart, maar tot op heden heb ik alleen van de dunne de beste wensen aangekregen. Er zal toch niks aan de hand zijn? Morgen even enkele familieleden bellen om het fijne te weten te komen.
Voor de rest: een dag als een andere. Enkele uren met Bart, Wim en Bie een glaasje gedronken in een lokaal café, terwijl Jokke Schreurs en vrienden-muzikanten het beste van zichzelf gaven, zonder dat ze zelfs wisten dat er iets te vieren was.
Zo, het is weeral voorbij. Het echte feestje volgt binnen enkele weken, op een zaterdag. Dat is een moment om te verjaren.
En de reden waarom mijn dochter pas vanavond iets van zich heeft laten horen, ondanks het feit dat ze deze ochtend met een beverig stemmetje aan mijn deur stond terwijl de school al begonnen was, vertel ik later wel. Nu slapen, want morgen moet ik een frisse kop hebben.
Een zeer gelukkige verjaardag
Maandag, 2 juni 2008
Aan mezelf!! Hieronder een toptien (toptwaalf) van de mensen die mij niet vergeten zijn en die mij dus in het hart dragen. Alexander en Maxime, dit is geen test; denk er echter tijdig aan!!
1. vriendin Miet (zondag, 14.48 uur - SMS); eigenlijk buiten competitie, want te vroeg;
2. mijn vader (zondag, 15.08 uur - persoonlijk); eigenlijk buiten competitie, want te vroeg;
3. Chaosmoeder (maandag 00.01 uur - email en SMS)
4. vriendin Karin (maandag 7.44 uur - telefoon)
5. zoon Alexander (maandag 8.41 uur - telefoon)
6. vriend Alex (maandag 8.49 uur - email)
7. vriend Harry (maandag 8.56 uur - telefoon)
8. collega Frieda (maandag 9.22 uur - email)
9. vriendin Karen (maandag 9.39 uur - email)
10. collega Tom (maandag 9.57 uur - email)
11. mama Alexander en Maxime (maandag 10.14 uur - telefoon)
12. beste vriend Philippe (maandag 10.20 uur - email en persoonlijk)
Wegens succes heb ik besloten de lijst uit te breiden tot een top 20, dus:
13. nonkel Paul en tante Lutgarde (maandag 10.51 uur - SMS)
14. vriendin Griet (maandag 12.10 uur - email)
15. vriendin Anja (maandag 13.02 uur - email)
16. vriendin Nevin (maandag 14.08 uur - email)
17. jongste zus Ann en familie (maandag 14.43 uur - email)
18. vriendin Bie (BXL) (maandag 15.22 uur - SMS en persoonlijk)
19. Broer Marc en Francisco (maandag 15.58 uur - SMS)
20. vriend Dirk (maandag 16.58 uur - persoonlijk)
21. collega Inge (maandag 17.02 uur - persoonlijk)
22. dochter Maxime (maandag 18.06 - SMS en telefoon)
Goed we doen er nog drie bij tot vijfentwintig, om mijn ego te strelen:
23. amie Anne (BXL) (maandag 19.05 uur - SMS)
24. vriend Peter (maandag 19.08 uur - SMS)
25. vriendin Rein (maandag 20.19 uur - SMS)
Wenskaartjes zijn er intussen aangekomen van mijn vader, tante nonneke en vriend Stef.
Aan mezelf!! Hieronder een toptien (toptwaalf) van de mensen die mij niet vergeten zijn en die mij dus in het hart dragen. Alexander en Maxime, dit is geen test; denk er echter tijdig aan!!
1. vriendin Miet (zondag, 14.48 uur - SMS); eigenlijk buiten competitie, want te vroeg;
2. mijn vader (zondag, 15.08 uur - persoonlijk); eigenlijk buiten competitie, want te vroeg;
3. Chaosmoeder (maandag 00.01 uur - email en SMS)
4. vriendin Karin (maandag 7.44 uur - telefoon)
5. zoon Alexander (maandag 8.41 uur - telefoon)
6. vriend Alex (maandag 8.49 uur - email)
7. vriend Harry (maandag 8.56 uur - telefoon)
8. collega Frieda (maandag 9.22 uur - email)
9. vriendin Karen (maandag 9.39 uur - email)
10. collega Tom (maandag 9.57 uur - email)
11. mama Alexander en Maxime (maandag 10.14 uur - telefoon)
12. beste vriend Philippe (maandag 10.20 uur - email en persoonlijk)
Wegens succes heb ik besloten de lijst uit te breiden tot een top 20, dus:
13. nonkel Paul en tante Lutgarde (maandag 10.51 uur - SMS)
14. vriendin Griet (maandag 12.10 uur - email)
15. vriendin Anja (maandag 13.02 uur - email)
16. vriendin Nevin (maandag 14.08 uur - email)
17. jongste zus Ann en familie (maandag 14.43 uur - email)
18. vriendin Bie (BXL) (maandag 15.22 uur - SMS en persoonlijk)
19. Broer Marc en Francisco (maandag 15.58 uur - SMS)
20. vriend Dirk (maandag 16.58 uur - persoonlijk)
21. collega Inge (maandag 17.02 uur - persoonlijk)
22. dochter Maxime (maandag 18.06 - SMS en telefoon)
Goed we doen er nog drie bij tot vijfentwintig, om mijn ego te strelen:
23. amie Anne (BXL) (maandag 19.05 uur - SMS)
24. vriend Peter (maandag 19.08 uur - SMS)
25. vriendin Rein (maandag 20.19 uur - SMS)
Wenskaartjes zijn er intussen aangekomen van mijn vader, tante nonneke en vriend Stef.
Een beloftevolle tussensprint in de laatste kilometers
Zondag 1 juni 2008
Quasi nonchalant duwt Max me een stuk papier onder de neus. 14! Op 15!! Voor het vak wiskunde!!! Maar één misser, eigenlijk een schoonheidsfoutje! Ik struikel over mijn eigen overtreffende trappen terwijl ik haar bewimpel met de mooiste complimenten. Zo vlak voor het einde van dit schooljaar is dit een geweldige opsteker. Ze geniet van mijn fierheid.
Mais il y a pourtant encore des accidents de parcours pour quelques autres matières... Devinez lesquelles! In het vervolg laat ik alleen toe dat ze tekenfilmpjes op RTBF bekijkt als ze weer zit de zeuren of de tv aan mag. Zo zijn ontspanning en inspanning toch nog te combineren.
Quasi nonchalant duwt Max me een stuk papier onder de neus. 14! Op 15!! Voor het vak wiskunde!!! Maar één misser, eigenlijk een schoonheidsfoutje! Ik struikel over mijn eigen overtreffende trappen terwijl ik haar bewimpel met de mooiste complimenten. Zo vlak voor het einde van dit schooljaar is dit een geweldige opsteker. Ze geniet van mijn fierheid.
Mais il y a pourtant encore des accidents de parcours pour quelques autres matières... Devinez lesquelles! In het vervolg laat ik alleen toe dat ze tekenfilmpjes op RTBF bekijkt als ze weer zit de zeuren of de tv aan mag. Zo zijn ontspanning en inspanning toch nog te combineren.
Abonneren op:
Posts (Atom)
