Zondag 8 juni 2008
Het doet een mens wel iets als zijn zoon - in volle examenperiode - voor dag en dauw het huis buitenglipt, om zijn vader even later aan bed te verrassen met drie overheerlijke taartjes met meringue en slagroom. Hij merkt dat ik, ondanks mijn halfslaap, aangenaam verrast ben en doet er nog een schepje bovenop.
"Die zijn alledrie voor jou, paps. Gelukkige vaderdag!"
Bijna krijg ik er tranen van in mijn ogen. Even later besluit ik toch wijselijk het kadootje te verdelen, omwille van het ochtendlijke uur en het ongemakkelijke gevoel dat me bekruipt als ik voor hun ogen iets eet dat ze ook graag lusten.
Max wil niet onderdoen en begint later op de dag spontaan aardappelen en wortels te schillen voor het avondmaal.
Hoor je mij klagen?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten