We zijn weer vertrokken

Vrijdag 20 juni 2008

"Vader worden is iets aparts" blokletterde de Standaard nog niet eens zo lang geleden (DS 4 juni, p. 12 - 13) boven een paginagroot artikel over het vaderschap en de daarbij horende twijfels en onzekerheid. "De aarde is rond" en "Morgen wordt het weer dag" zijn uitspraken die men op ongeveer gelijke hoogte kan zetten onder de noemer "nieuws heet van de naald". Na alle artikels over "Moeder worden is iets heel aparts" slaat deze beichtgeving wel een nieuwe richting uit wat betreft het onderwerp kinderen krijgen en houden. Vergeef me mijn ironische ondertoon.
Vader worden is iets aparts, ok. Overschot van gelijk. Maar alles wat voor het eerst gebeurt, is iets aparts. Mijn eerste schaamhaar heeft op mij evenveel indruk gemaakt als mijn eerste kind: gevoelens van verwarring, onzekerheid en occasionele wanhoop deden op dat moment ook haasje-over. Ben echt benieuwd wat dit onderzoek (jaja, het betreft hier een wetenschappelijk onderzoek!) aan het licht zal brengen. Het artikel laat echter al vermoeden welke kant het zal uitgaan: mannen spreken zelden of nooit over het onderwerp en er gaat voor hen een hele nieuwe wereld open wanneer ze dat wel doen. Zou ik dan een andere vader zijn? De albino onder de vaders? Hard zou ik willen schreeuwen om duidelijk te maken dat het allemaal nog wel meevalt, maar tegen wie? Tegen een krant? Je zal zien dat ik het nu net ben die in dit kader weeral niet bevraagd zal worden.
Ik wens de onderzoekers in elk geval veel succes toe en ik wacht met veel belangstelling hun resultaten af.
Morgen zal het ongetwijfeld weer dag worden. 21 juni, de langste dag. Dat staat onomstotelijk vast. Dat is wetenschappelijk bewezen. Elke hond met een hoed op ziet het trouwens: het blijft langer licht. Daarna wordt het terug vlugger donker en tasten we in de opkomende duisternis en op goed geluk opnieuw onderwerpen af, die iets meer nuancering vragen.