Vrijdag 6 juni 2008
Deze morgen gedwongen en extra vroeg uit de veren. Om half zes kreeg ik telefoon dat er ingebroken was in ons kantoor te Gent. Zo zie je maar dat ik niet eens hard mijn best hoef te doen om mijn werkuren gevuld te krijgen. Zonder enige planning krijg ik actie op een schoteltje aangeboden. Vermits ik meedraai in de tewerstellingssector, had ik even de neiging om een groot spandoek voor de etalage te hangen: INBREKERS VAN VANNACHT GEZOCHT: WIJ WILLEN OOK HANDIGE JONGENS VOOR ONZE VACATURES. Maar er was genoeg anders te doen: opruimen, verklaring aan de politie....
"Misschien ga ik wel journalistiek volgen," zegt Alexander. Hij ligt uit te rusten van zijn eerste examen. Vermoeiend, maar het ging blijkbaar. Hij ligt wel, maar hij praat nog. Na een te zware inspanning zou hij slapen.
"Journalisten," zeg ik. "Die heb ik vandaag niet gezien. Het zou eventueel gekund hebben, na dat avontuur in Gent."
Het doet me heimelijk plezier dat hij geïnteresseerd is in schrijven. Wanneer zou zijn eerste roman af zijn? Hij rept er met geen woord meer over. Misschien heeft hij een zetje nodig.
"Wil jij mijn blog een tijdje overnemen? Eigenlijk ben ik niet zo'n kletswijf als ik me de laatste tijd voorgedaan heb in de nasleep van mijn boek en de inhoud ervan. Ik heb tenslotte een roman geschreven en niet het leven zoals het is."
De werkelijkheid is trouwens in het algemeen nog veel straffer dan de fictie.
"Los je eigen problemen op, papa," zucht Alexander. Vrij vertaald wil dat zeggen: als ik ooit wil bloggen, wil ik dat doen via mijn eigen website en op het moment dat ik gekozen heb.
"In het boek is het JOUW website." Ik lijk wel een puber.
Eigenlijk wil ik gewoon beginnen aan mijn volgende roman en kan ik me niet op twee dingen tegelijk concentreren, zoals vrouwen gewoonlijk wel doen.
Ik heb beslist: een of tweemaal per week een stukje hier en de rest van mijn inspiratie reserveer ik voor mijn nieuwe verhaal.
Eerst koken, want ik zit met twee opschietende pubers met lege magen. Waarom doe ik daar niks mee? SOS Wolf klinkt toch beter dan SOS Piet?
Over mij
- Alleenvader.com
- Ik ben een naar mijn weten normale man, die zelf opgegroeid is in een warm nest, waar familiewaarden en respect voor elkaar hoog in het vaandel geschreven stonden, maar waar ook voldoende ruimte was voor zelfontplooiing. Tijdens mijn lange groei naar volwassenheid heb ik nu eens van het ene, dan weer van het andere gebruik gemaakt. AANVULLING VAN DE KINDEREN: Papa kan heel sympatiek en lief zijn, maar dat is al lang geleden :-) (Alex) Papa kent geen fluit van voetbal of van sport in zijn geheel. Hij beweert dat sporten heel gevaarlijk is en dat je gevaar niet moet opzoeken.(Alex) Paps moet wel stilaan een mooie en sympatieke vriendin leren kennen, voor hij echt te oud is. En op Facebook gaat hij die niet vinden! (Max) Paps zegt dat natte theezakjes aan het plafond blijven kleven, maar dat we dat nooitnooit mogen proberen thuis (Max) Paps zegt dat hij veel geleerd heeft van mijn wiskunde-oefeningen. Ik merk er nochtans niets van. (Max)
1 opmerking:
Aan Alexander : goede keuze journalistiek. Ik kan dat alleen maar goedkeuren!
Alleenvader : ik heb je boek gelezen. En om te voorkomen dat ik zonder leesvoer raak of mij moet gaan verdiepen in Story, Hallo, Blik, Dag Allemaal of weet ik veel is een nieuw boek altijd welkom.
Dat je daarvoor je blog een beetje gaat verwaarlozen is niet goedgekeurd maar wel te begrijpen. Zoals je zelf al aangaf kunnen mannen nu eenmaal niet multitasken.
Als er veel lezers problemen hebben met het mindere blogaanbod kunnen we nog altijd een zelfhulpgroep oprichten. SOS Wolf lijkt me inderdaad wel iets ...
Een reactie posten