Dinsdag 19 augustus 2008
Alexander doet in elk geval wat hij zich voorneemt. Vorig jaar vroeg hij me kordaat om alleen met hem op reis te gaan, omdat het wel eens de laatste vakantie zou kunnen zijn in familieverband, zo stelde hij. Het kwam goed uit, want Max ging voor tien dagen op kamp met de jeugdbeweging, zodat wij met zijn tweetjes de ruimte kregen om ons volledig te laten gaan in Umbrië en Toscane. Siena, Perugia, Orvieto, Citta della Pieve, Montalcino, Assisi: geen enkele plaats sloegen we over om een ijsje te eten of samen een biertje te drinken, terwijl we tussendoor wat doelloos rondkuierden, om op het heetst van de dag opnieuw in het zwembad van ons gastenverblijf te belanden.
Wel, Alexander heeft de smaak te pakken en heeft dit jaar ook gekozen voor een cultuurreis, niet met zijn vader deze keer, maar met zijn lief. Niet naar Italië, maar naar Parijs. Niet in een jeugdherberg, maar in een hotelletje.
Uit voorzorg en omdat ik weet dat hij geen voorbeeld van een georganiseerde planner is, heb ik hem een stadsplan en een metromap meegegeven. Mijn gsm-nummer had hij al. Op het gemeentehuis moest ik een document signeren dat ik mijn minderjarig kind de toelating gaf om naar het buitenland te reizen. Zolang een mens iets dergelijks dient te ondertekenen, mag hij zich nog een klein beetje zorgen maken over de activiteiten van zijn zeventienjarige zoon, niet? Toch zijn kennis van het Frans eens checken...
Over mij
- Alleenvader.com
- Ik ben een naar mijn weten normale man, die zelf opgegroeid is in een warm nest, waar familiewaarden en respect voor elkaar hoog in het vaandel geschreven stonden, maar waar ook voldoende ruimte was voor zelfontplooiing. Tijdens mijn lange groei naar volwassenheid heb ik nu eens van het ene, dan weer van het andere gebruik gemaakt. AANVULLING VAN DE KINDEREN: Papa kan heel sympatiek en lief zijn, maar dat is al lang geleden :-) (Alex) Papa kent geen fluit van voetbal of van sport in zijn geheel. Hij beweert dat sporten heel gevaarlijk is en dat je gevaar niet moet opzoeken.(Alex) Paps moet wel stilaan een mooie en sympatieke vriendin leren kennen, voor hij echt te oud is. En op Facebook gaat hij die niet vinden! (Max) Paps zegt dat natte theezakjes aan het plafond blijven kleven, maar dat we dat nooitnooit mogen proberen thuis (Max) Paps zegt dat hij veel geleerd heeft van mijn wiskunde-oefeningen. Ik merk er nochtans niets van. (Max)
2 opmerkingen:
Frankrijk: dat lukt nog. In een uur of 3 ben je ter plaatse om in geval van nood assistentie te gaan leveren. (niet dat Alexander die hulp in zal roepen maar het is gewoon ter geruststelling van de ouderlijke bezorgdheid.) Eén dochter gaat roadtrippen ( jaja met mijn auto) naar Kroatië en omstreken. De andere gaat backpacken in Mexico en Brazilië. En laat dat nu even minder bereikbaar zijn. Gelukkig ben ik nogal een geruste ziel en zijn zij zeer zelfstandig. Dat zou moeten helpen. Toch ben ik altijd blij dat -als ze terug zijn- ik nog altijd 10 vingers en tenen kan tellen, 2 armen en benen en dat alles wat daaraan vasthangt ook nog in goede staat verkeert. In hun hoofd kan ik niet altijd kijken maar meestal zit dat vol met indrukken en ervaringen. En soms heel soms zijn ze hun hart verloren ergens onderweg. En zolang dat dan nog aan een land of stad is valt het nog mee....In andere gevallen is mama EHBL : eerste hulp bij liefdesverdriet. Toch nog assistentie dus...al is het dan pas achteraf....
Wel, deze namiddag werden er plots stadsplannen van Parijs op de keukentafel opengevouwd en werd het adres van 't hotel opgezocht!
Ook werd de reisroute ( enfin wandelroute) van de eerste dag vastgelegd. Alex z'n lief heeft alvast de reistas klaargemaakt. Wat mij echter meer zorgen baart is dat Evelien teenslippers in de reistas heeft gestoken!? Ik hoop maar dat ze geen zandstrand langs de Seine op dat stadsplan gedetecteerd hebben !
Een reactie posten