Gespot

Maandag 11 augustus 2008

Het is duidelijk komkommertijd. Vorige vrijdag kwamen we Danni Heylen, alias Pascalleke, tegen op een voorstelling van de zomer van Antwerpen (Obludarium, weer knap gedaan van de broertjes Forman trouwens, terwijl De Grote Roerganger beweert dat ik mij totaal niet voor cultuur interesseer - gewoonlijk wint de perceptie het van de werkelijkheid; ge moet echt niet vragen van wie ik het begrip perceptie overgenomen heb :-)). Ze weet waarschijnlijk met haar tijd geen blijf nu de herhalingen van de herhalingen van de herhalingen van de Kampioenen terug worden uitgezonden. Max kijkt er nog altijd naar. Kolonel Vanderseypen zat overlaatst nog live en doodgemoedereerd een duvel te drinken op ons terras hier thuis en daar heeft ze dan totaal geen interesse voor. "Ge zijt verslaafd aan de tv" zegt De Grote Roerganger. "En gij niet alleen, ook gij!" En daarbij wijst hij op mij. Hij kan het weten.
En vorige zaterdag liep den Tom Naegels met een kindervoituur het GB-shoppingcenter aan de Groenplaats uit, alsof er deze week helemaal niks aan het gebeuren was in België en de rest van de wereld. Hij zal zich zo zenuwachtig gemaakt hebben aan de keukentafel thuis, dat zijn vrouw gezegd heeft: "Als ge geen inspiratie hebt voor uwe column, gaat ge maar wat wandelen met de kleine. In het centrum van een stad is altijd wat mee te maken. En anders steekt ge de straat maar eens over zonder kijken; misschien gebeurt er wel iets." Inderdaad, hij stak de straat over zonder kijken, maar er gebeurde, gelukkig voor hem en de kleine, maar heel slecht voor zijn column in De Standaard, geen fluit. Het wordt tijd dat ze aan de verfilming van zijnen boek beginnen, zodat de Turnhoutsebaan voor één of meerdere dagen afgesloten wordt tijdens de opnames. Samen met de werken in de Gemeentestraat gaat dat ongetwijfeld de directe aanleiding zijn tot urenlang aanschuiven met de auto, boze bestuurders, accidenten en agressie. Maar dan is er tenminste iets om over te schrijven.
En mijn vader ligt de laatste weken godbetert met een handdoek over zijn kop in de zetel. Af en toe zet hij zijn leesbril op en bladert in een dikke roman van A.F.Th. Daar verdoet hij zijn jaarlijkse vakantie mee. Als Max of ik nog maar een begin maken met iets te zeggen of te vragen, wappert hij met zijn hand en doet "sssst, ik ben aan het denken". Hij heeft echter nog geen letter geschreven, aan zijn volgende boek. Misschien kan hij beter met de kleine van Tom Naegels gaan wandelen. Of naar een heruitzending van de kampioenen kijken. Dan maakt hij in elk geval meer mee dan wanneer hij onder zijn handdoek zit. Ik kan alleen maar met mijn hoofd schudden en toegeven dat ik er niks van snap, maar De Grote Roerganger beweert dat dat omgekeerd ook het geval is. En zo blijven we bezig.