Woensdag 20 augustus 2008
Veel van de mij gekende schoolgenoten uit het middelbaar onderwijs zijn blijkbaar terechtgekomen in de informaticasector, na een voorgezette studie in die richting. Eigenaardig genoeg ontmoet ik hen meestal in supermarkten, terwijl ik haastig voedsel insla voor de komende dagen en ze als een ongevraagde pop-up tussen de rekken verschijnen. "Ha, die Wolf" zeggen ze dan. "Lang geleden!!" Eigenlijk blijkt het helemaal niet lang geleden te zijn, want ze verkondigen al vlug dat ze mijn website ontdekt hebben. "Plezant, die website, prachtige fimpjes, zelf gemaakt?" Ook de blog krijgt de nodige commentaren.
Geen van allen spreekt mij echter met een woord over de roman, die eraan ten grondslag ligt. Een boek staat als object even ver van hen af als een piramide of een dinosaurus, ooit geweest, maar al lang geleden. Volgens mij dringt het begrip "boek" niet eens door de firewall van hun hersenen. "Ah, heb je er ook een boek over geschreven?" repliceren ze totaal ongeïnteresseerd.
Daar word ik slap van in mijn benen. Aap, Noot, Mies. En dan vraagt men zich af waarom kinderen zo weinig lezen. Bij ons zeggen ze: "Die hebben het niet van vreemden."
Over mij
- Alleenvader.com
- Ik ben een naar mijn weten normale man, die zelf opgegroeid is in een warm nest, waar familiewaarden en respect voor elkaar hoog in het vaandel geschreven stonden, maar waar ook voldoende ruimte was voor zelfontplooiing. Tijdens mijn lange groei naar volwassenheid heb ik nu eens van het ene, dan weer van het andere gebruik gemaakt. AANVULLING VAN DE KINDEREN: Papa kan heel sympatiek en lief zijn, maar dat is al lang geleden :-) (Alex) Papa kent geen fluit van voetbal of van sport in zijn geheel. Hij beweert dat sporten heel gevaarlijk is en dat je gevaar niet moet opzoeken.(Alex) Paps moet wel stilaan een mooie en sympatieke vriendin leren kennen, voor hij echt te oud is. En op Facebook gaat hij die niet vinden! (Max) Paps zegt dat natte theezakjes aan het plafond blijven kleven, maar dat we dat nooitnooit mogen proberen thuis (Max) Paps zegt dat hij veel geleerd heeft van mijn wiskunde-oefeningen. Ik merk er nochtans niets van. (Max)
1 opmerking:
Ik heb mijn kinderen veel geleerd. Lopen, fietsen, zwemmen, auto rijden... Lezen niet. Dat konden ze allebei al heel vroeg, zomaar vanzelf, tot mijn verbazing en verbijstering. Misschien had het te maken met mijn urenlang voorlezen. Ik maak het mezelf graag wijs. Misschien heeft het eerder te maken dat er nooit geknutseld werd thuis ( sorry, ik word instant doodzenuwachtig van dat gepriegel),dat ik nooit enthoesiast reageerde bij één of andere sportinitiatie ( brrrr...)Wat moesten die arme kinderen dan? Niks knutselen, niets sport dan maar in boeken bladeren en zo zelf leren lezen om dan te ontdekken wat een wereld voor je opengaat. Ooit zei de jongste amper 5 jaar: mama heel de wereld is vol letters en ik kan niet stoppen met lezen. Is dat nu niet net wat sommigen nooit zullen voelen? Wat een heerlijkheid en rijkdom lezen is?
Anderzijds, Alleenvader, is de titel van uw blog deze keer niet helemaal terecht. Want lezen of niet, heel wat jeugd wordt spontaan slap in de benen van N.E.R.D. Maar dat is uiteraard weer een ander verhaal.....
PS Ik heb uw roman wel gelezen en hem al aan anderen aanbevolen ook. Laat dat dan toch een beetje een (magere) troost zijn.
Een reactie posten