Boodschap van de zoon voor de lezers van alleenvader

Zondag 6 april 2006

Sorry, mensen. Paps is ziek en ik bedoel daarmee echt ziek, doodziek. Hij heeft nog niks gegeten en hij heeft me al tweemaal gebeld, alhoewel ik helemaal niet bij hem, maar bij mama ben. Als hij ziek is heeft hij altijd veel aandacht nodig en dan belt hij om te zeggen hoe ziek hij wel is. Nu, ik heb hem niet gezien, alleen aan de telefoon gehad, maar hij klonk helemaal niet ok. Ik heb hem eigenlijk liever gezond; zeuren doet hij dan ook, maar minder en anders.
Wat ik ervan begrepen heb, is dat hij zijn tijd verdeelt tussen het bed en het toilet (hé, dat rijmt). Zo erg zal het wel niet zijn, want hij kan zich nog verplaatsen.
Hopelijk is hij tegen vrijdag weer beter, want waarschijnlijk is mijn roze hemd nog niet gestreken. Dat wil ik aantrekken voor de fuif zaterdag.
Ik hou jullie verder op de hoogte. Paps, beterschap van hieruit, of ben je te ziek om je blog te bekijken? Goed dat je me het paswoord gegeven hebt, hé, anders zou hier enkele dagen helemaal niets te lezen zijn. Ik bedenk verder wel iets!