Donderdag 17 juli 2008
De laatste dagen zit ik in een vrij strak regime. Ach, eigenlijk doe ik het mezelf aan en moet ik gewoon wat meer geloven in mijn zo goed als volwassen zoon die zijn eigen plan kan (en moet) trekken. Neen, in de plaats daarvan sta ik 's ochtends op en smeer zijn boterhammetjes; zo heb ik de zekerheid dat hij een lunch meeneemt voor de middagbreak in de Colruyt (jaja, de Colruyt, die van Philippe "Colruyt" Geubels "Wat is er, ventje? Zijt ge uw moeder kwijt? Die komt nooit meer terug..." Die, dus.), waar hij sinds begin deze week vakantiewerk doet. Zo bedwing ik een totaal misplaatst en onterecht schuldgevoel, dat waarschijnlijk tot mijn genetisch erfgoed behoort. Een andere verklaring heb ik er niet voor.
Gisteren had hij een familiedoos gummisnoepjes aangekocht in het filiaal waar hij werkt; hij zit nu aan de bron van al dat lekkers. Na gedane arbeid (met de vroege shift, ik ook dus) begon hij in de namiddag de zoetigheid stelselmatig op te eten, terwijl hij zich ontspande voor de tv. Twee uur later was bijna alles verorberd, meer dan een halve kilogram. Ongevraagd kreeg hij er van mij een preek bovenop over gezonde en evenwichtige voeding en de nefaste gevolgen van snoepen op lange termijn. wat kon hij anders doen dan me meewarig aankijken en diep zuchten? Was mijn vaderlijke bezorgdheid immers niet eerder een uitgesproken jaloerse reactie op zijn snelle stofwisseling?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Ik ben een felle voorstander van de invoering van : een vakantiejob voor iedere jongere boven de 16! Verplicht! Enerzijds omdat ze dan een beetje financiële armslag hebben wat mijn budget dan ook weer op peil houdt, anderzijds omdat ze dan toch een aantal uren per dag zich nuttig ( nu ja!) bezig houden en hun ouders een beetje privacy en rust gunnen.
Dat hebben die van mij in ieder geval begrepen!
Wat ze uitvoeren mogen ze zelf kiezen.
Helaas kiezen ze nooit voor een ook voor mij interessante job zoals daar zijn : praline-inpakster bij Leonidas, Gudrun of eender welke chocolatier ( zouden ze vast en zeker iets van mee kunnen smokkelen), verkoopster in een boekhandel (een percentje moet dan toch mogelijk zijn?), of in een rusthuis zodat een beetje bedrijfsspionage mogelijk is.
Nee altijd kiezen ze een vakantiejob in de media. En zolang ik geen TV carrière ambieer levert dat voor mijn persoonlijk welzijn niet veel op. Tenzij rust gedurende hun werkuren natuurlijk. En dat is vanzelfsprekend ook wel wat waard.
Maar toch.... pralines... het had mooi geweest...
Een reactie posten