Het was geleden van 2002, toen vriend Marc en ikzelf met een ronduit roekeloze overmoed schijnbaar lukraak twee enorme gaten in het dak van mijn huis maakten om er nieuwe veluxen - het grootste formaat - in te steken: een amateuristische stunt met professioneel resultaat. Hetzelfde rsico met de voordeur wou ik niet nemen. Gisteren belde mijn vaste stielman/houtkunstenaar Benny aan om de oude, uitgeleefde deur uit te breken en een nieuwe te plaatsen. De traditie wil dat elke verbetering of opwaardering in het ene deel van mijn woonst gepaard gaat met schade of mankementen in een ander deel. Ik liep rond en onderwierp gespannen alle kamers aan een grondige inspectie: geen vochtvlekken of scheuren in de muren. Buiten leken de gevels ook helemaal in orde.
De oude deur was al uit haar hengsels gelicht, toen het accident zich aandiende in de vorm van zoon Alexander, die mij wist mee te delen dat, en ik citeer, "de toiletrolhouder in de badkamer losgeraakt is en van de muur gevallen, toen ik er enkele velletjes papier af trok". Ik voelde enige boosheid opkomen toen ik de schade vaststelde: twee gaten in de recent geverfde muur en wat pleisterkalk op de vloer. Benny merkte mijn moedeloosheid en hechtte het ding in een vingerknip weer vast, op een iets lagere plaats dan de vorige. De gaten bleven als littekens achter. "Een tube vulpasta, een lik verf en niemand ziet er nog wat van" relativeerde hij. Bedankt, Benny. Daarna duurde het minder dan een uur om de opening in de voorgevel met een nieuwe deur te vullen. De omlijsting zou hij dinsdag komen doen, nog voor het nieuwe jaar. Hij gaf me drie sleutels die pasten op het splinternieuwe veiligheidsslot. Ik bestelde er dadelijk een vierde bij.
In een opwelling vroeg ik hem een offerte te maken voor de ramen van de woonkamer, omdat ze nog steeds enkel glas hebben en omdat de rolkasten zo tochtig zijn dat ze mijn energiefactuur danig de hoogte in jagen. Binnen enkele maanden zullen er dus zo goed als zeker nieuwe gaten komen die opgevuld worden. Intussen ben ik al aan het denken aan de herstelling of vervanging van enkele kromgetrokken binnendeuren of hun sloten, zodat ze zich makkelijker laten openen en sluiten.
Een huis met karakter, dat evenals mijn kinderen de nodige aandacht vraagt. Maar dan enkel om de gaatjes en gaten op te vullen.
PS: Ik dank mijn uitgever voor de fles uitstekende Siciliaanse wijn die hij me gestuurd heeft. Ik wens hem vele professionele successen en een goede nachtrust toe. De witte pralines van mijn zoetste maatje bewaar ik voor een gelegenheid van prettig dagdromen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten