Veranderende tijden, veranderende zeden

Vrijdag 18 april 2008

Het staat in alle kranten naar aanleiding van de vijftigste verjaardag van Expo 58, de wereldtentoonstelling in Brussel:
In de aanloop van het evenement werden uit meer dan 3000 kandidaten 270 hostessen aangeworven, na een strenge selectie. De jonge vrouwen moesten mooi, elegant, meertalig en stressbestendig zijn. Van die 270 gelukkigen werden er 4 na luttele tijd ontslagen, en wel op staande voet. Ondanks het feit dat ze voldeden aan alle criteria, lag een eerder banaal feit aan de basis van deze drastische maatregel. Ze waren op heterdaad betrapt, terwijl ze op een voorjaarszondag op het dak van paviljoen 5 aan het genieten waren van het zonnetje. Nee, niet naakt, zoals sommige kwatongen beweren. Nee, niet topless, zoals een toenmalige suppoost dacht gezien te hebben. Gewoon, met hun kleren aan en lichtjes ontblote schouders. In vergelijking met de doorsnee huismoeders in die jaren, tot wiens dagelijkse routine het behoorde om een sjaaltje rond hun permanente te knopen, was dat inderdaad een subversieve actie.

Het volgende staat eveneens in alle kranten en gebeurt slechts 50 jaar na voornoemd incident:
Een Deens feministisch netwerk Bara Bröst (Blote Borsten) eist het recht op om met ontblote borsten te zwemmen in openbare zwembaden. "Een borst is maar een borst," beweren ze, en "als mannen topless het water in mogen, vrouwen ook." Het stadsbestuur van Kopenhagen is deze redenering gevolgd; voor hen gaat het in dit geval over gelijke kansen.

Wat ik met deze artkels wil aantonen? Niets eigenlijk, alhoewel ze grappige voetnoten in de geschiedenis zijn. Waarschijnlijk is het zo dat de meningen over beide feiten verdeeld zullen blijven: wat door de ene ontvoogding genoemd wordt, blijft voor de andere pure pornoficatie.

PS: Veel sterkte en een snelle beterschap, Chaosmoeder! Je hebt overschot van gelijk: wanneer mannen lichamelijke ongemakken ondervinden, reageren ze meestal als watjes.