Aandacht geven

Dinsdag 2 september 2008

Onvoorstelbaar toch, zo'n eerste schooldag. En dan bedoel ik niet: de chaos op de wegen, voor de schoolpoorten, rijen kinderen die fietsgewijs de volledige rijstrook innemen, boekentassen die enthousiast tegen pas geschilderde deuren geworpen worden, klank, lawaai, een orkaan van geluid, de speelplaats. Neen, dus, dat bedoel ik niet. Daar storen vooral mensen zonder kinderen zich aan.
Ik bedoel de artikels in de krant: "Een kind op vier heeft leerproblemen" en de oplossing de dag erna "Een kind op drie krijgt bijles". Ik begrijp het wel, de school begint terug. Journalisten schrijven in de winter over ongevallen op spekgladde wegen, met de verkiezingsdag over de moeilijke coalitievorming en met Pasen over de overconsumptie van chocolade en de haas - niemand weet trouwens waarom dat beest er die dag met zijn oren bijgesleurd wordt. Dus schrijven ze begin september over de problemen van kinderen. Begrijpt iedereen de logica? Alsof een kind geen constant gegeven is, maar een fenomeen dat net tijdens die week in the picture moet worden gebracht. En de nodige aandacht moet krijgen, hun problemen nog meer dan hun mogelijkheden, want kinderen zijn onze toekomst. In september iets meer dan tijdens de rest van het jaar.
Tegelijkertijd denkt men ernstig na over de bouw van een tweede jeugdgevangenis.