Dinsdag 30 september 2008
Nieuwkomers, blinden, hoogbegaafden, kunstenaars, ontevreden werknemers, zelfs honden: je kan het zo gek niet bedenken of er is een school voor. En nu is er ook een school voor mensen die willen scheiden. Ik wilde er eerst geen aandacht aan besteden, maar mijn emotie heeft de bovenhand gehaald.
EEN ECHTSCHEIDINGSSCHOOL.
Na een halve bladzijde in zowat elke krant en een uitgebreid interview in de Zevende Dag met diegene die dat licht gezien had, kan ik er niet verder omheen. De Zevende dag is inmiddels specialist geworden in scheidingen. Een kartel uit elkaar: grote verklaringen en veel vragen. Fortis en ABN Amro uit elkaar: Veel vragen en paniek, zelfs in de ogen van de interviewers. Een koppel uit elkaar: serieuze vragen, want het is tenslotte een serieus thema. Een echtscheidingsschool dus, mét tips voor een draaglijke scheiding. Voor hetzelfde geld kan men een school oprichten om op de meest aangename manier te sterven of om te becijferen welke de juiste lottocijfers zijn. Compleet van de pot gerukt dus. En ik kan het weten, net als dat brave mens dat het initiatief genomen heeft en die het tegengestelde beweert.
Bestaan er sinds lang geen bemiddelaars aangaande die materie, zowel wat de praktische kant als wat de emtionele kant betreft? Wat voor wezenlijks voegt dit project er aan toe, behalve het feit dat het geld zal kosten, iets wat men kan missen als kiespijn in een periode die sowieso al een financiële achteruitgang betekent bovenop deze tijden van recessie?
Kan men de facto scheidingen globaal aanpakken? Verschilt het fenomeen niet geval per geval? Hebben de verschillende partijen niet eerder behoefte aan een vertrouwenspersoon met moreel gezag, eerder dan aan een klassikaal onderricht met wat gemeenplaatsen?
De goedmenende dame in kwestie gaat het project nog verder uitwerken (sic). Tot een voor de hand liggende conclusie dat het hier om gebakken lucht gaat, zal ze niet komen. Iedereen moet immers de kans krijgen om naar De Scheidingsschool te gaan (sic bis). Gauw gaan vertellen aan mijn zus, die al meer dan twintig jaar zeer gelukkig getrouwd is.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten