Het hele dorp is dit weekend uit zijn gewone doen. Omwille van het festival Mano Mundo worden straten afgesloten, parkeerterreinen en campings ingericht. Dagelijks begeven zich enkele tienduizenden mensen naar het festivalterrein om er te dansen op wereldmuziek, om er te eten, te drinken en te feesten. Dat is ook Alexander en Max niet ontgaan, en nu druk ik me nog zacht uit. Ze voelen zich danig in hun element met hun festival om de hoek. In de tuin van hun mama kamperen vrienden en vriendinnen, maar vooral vriendinnen, zo kan ik tenminste opmaken uit de spaarzame mededelingen van mijn zoon. Er wordt afgesproken dat het een lieve lust is; de afspraken met hun vader staan qua prioriteit onderaan de ladder - hoor ik mezelf weer klagen? :-) Ik druk vooral mijn dochter op het hart 's avonds op tijd thuis te komen en vraag haar broer een oogje in het zeil te houden. Gsm bij? Met opgeladen batterij? Zakcent niet vergeten? Max, denk aan het uur! Alexander, pas op je zus! Ik kom straks even langs; we spreken af aan het hoofdpodium. En weg zijn ze, opgelost in de massa van festivalgangers. Amuseer jullie (ik betrap er mij tot mijn schaamte op deze totaal overbodige gemeenplaats tegenwoordig ook uit te spreken)!
's Avonds lig ik hen gapend in de sofa op te wachten. Alexander heeft beloofd zijn zus tot thuis te brengen, waarna hij met een overdadige energie de nachtelijke ontspanningssessie zal aanvatten. Ik hoor de sleutel in het slot, een half uur later dan verwacht en overeengekomen. Ik bereid me dus voor op een korte en duidelijke preek, waarin de lemma's verantwoordelijkheid en vertrouwen centraal staan. Gedempte stemmen in de gang, maar ze lijken niet gehaast om de woonkamer binnen te komen. Geïrriteerd hijs ik mezelf overeind. Ze moeten niet blijven lanterfanten. Tenslotte zijn ze al veel te laat. Als ik in de gang kom, zie ik niet Alexander, maar een andere opgeschoten kerel gevaarlijk dicht bij Max in het deurgat staan. Geschrokken stoppen ze met kussen.
Voor mijn dochter heeft zich een wereld geopend die zich nooit meer laat sluiten.
Maar zoals ik al zei: het hele dorp is dit weekend uit zijn gewone doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten