Betaalkalenders

Vrijdag 24 oktober 2008

Het Vormingscentrum Opvoeding en Kinderopvang (VCOK) heeft met de steun van de Vlaamse overheid onder andere een leuke website gemaakt (http://www.tweehuizen.be/) waarop jongere en oudere kinderen van gescheiden ouders wegwijs gemaakt worden in hun nieuwe situatie. Waar blijkbaar geen geld voor overblijft, is voor de bijhorende verblijfskalender, die (handig!) per twee wordt verkocht, zodat er telkens één bij papa én bij mama kan hangen. Met gekleurde visstickertjes kunnen zoontjes (zonen) en dochtertjes (dochters) vervolgens bijhouden welke dagen ze bij vader of bij moeder (moeten) doorbrengen. Slik. O overbodigheid! Ik hoop dat men hiermee slechts op het jongste segment van de doelgroepkoters mikt. Voor de ouderen onder hen zou er een koopkalender kunnen ontwikkeld worden met doe-stickertjes, zodat ze hun activiteiten zelf kunnen bijhouden. En voor de ouders is in de meeste gevallen een alimentatiekalender nuttig, met eurostickers... Maar of ze daar een deel van hun opvoedingsgeld aan willen (kunnen) besteden? VCOK, hou me op de hoogte!

PS. Ik weet het, iets totaal anders, maar toch niet minder belangrijk in het licht van de op til zijnde Boekenbeurs, waar mijn huis- en kwaliteitskrant De Standaard ongetwijfeld een stand heeft. In de krant van 21/10/2008, op pagina 23, in de column "Overstekend Wild" heeft onze lopende encyclopedie Marc Reynebeau tot mijn plaatsvervangende schaamte een knoert van een dt-fout publiek gemaakt. In regel 55 schrijft hij, na 54 eerdere kritische regels over god en klein peerke: "Want hij VIND het nuttig om de banken... te nationaliseren..." Persvrijheid heeft zijn grenzen, ook voor toonaangevende journalisten. Nu ik, na inhoudelijke fouten, ook vormelijke uitschuivers bespeur, overweeg ik om het één en het ander voor te leggen aan Pol Deltour van de journalistenbond, alhoewel ik van tevoren weet wat zijn antwoord zal zijn: "Marc heeft dat ironisch bedoeld. Heeft de lezer trouwens geen recht op journalistieke blunders als essentieel onderdeel van onze persvrijheid? Gauw even onderzoeken of jij zo volmaakt in elkaar zit!" En zo zijn we weer vertrokken voor een hele lange tijd...
Marc Reynebeau, mensen! Marc Reynebeau! Jaja, 't is normaal dat het duizelt, ik moest er ook even van gaan liggen, benen omhoog, zodat het bloed eindelijk eens tot in mijn hersens stroomde. Wedden dat hij volgende week met een brede glimlach in den Expo zijn boeken zit te tekenen, alsof er niks gebeurd is? Je zou van minder je geloof verliezen. En wij maar blijven oefenen op elk zinnetje, tot het volledig correct is, met welk doel? Zelfs de echten vegen er hun gat aan! Denk je nu dat ik mijn abonnement opzeg? Neeje, begot!