Zondag 12 oktober 2008
Mens mens toch, wat voel ik me slecht. De afgelopen dagen heb ik last van een stekende hoofdpijn, iets wat me nog nooit overkomen is. De kinderen hebben er niks mee te maken, het ligt vooral aan mezelf, of aan de rest van de wereld, maar zeker niet aan Alexander en Max, want die gedragen zich zoals steeds voorbeeldig ;-) Morgen zal ik eens langslopen bij mijn huisdokter, om me te laten geruststellen: minder werken, meer beweging, genoeg ontspanning, ik hoor het haar al zeggen. Ik betaal dus voor wat ik al weet.
Terwijl ik in de sofa lig te lijden, lees ik een paginagroot artikel in de krant van vrijdag (DS 10/10/2008, p. 16), met als kop "ALLEENSTAANDE OUDERS OP RAND VAN DEPRESSIE" en als ondertitel "hulpverlening overspoeld door eenoudergezinnen". En ik mij voordien maar afvragen wat de oorzaak van mijn huidig ongemak was!
Wat leer ik uit het betreffende artikel? Wel, van zeshonderd hulpvragers bij twee centra in de Vlaamse Ardennen blijkt één op vijf een alleenstaande ouder te zijn. Van laatstgenoemde groep kampt de helft met symptomen van depressie (hoofdpijn, maag- en darmklachten, nekproblemen). Oorzaak: de personen in kwestie moeten alles alleen doen en als ze het niet doen, valt de boel plat. Bovendien hebben ze vaak geldzorgen, aldus een psycholoog.
Tot deze conclusie kan ik met twee vingers in mijn neus ook komen. Voor hetzelfde geld kan Fank Deboosere met evenveel woorden verklaren dat de zon morgenvroeg terug zal opgaan. EEN VOLLEDIGE BLADZIJDE!! IN DE NATIONALE KATERN!!
Zit daar niet een volledige reeks in, wekelijks te verschijnen? Kleine beleggers, ongeneeslijk zieken, drugsverslaafden, mensen met obesitas, tienermoeders, oorlogskinderen en -veteranen, onterecht beschuldigden en veroordeelden, (verkeers)slachtoffers en hun familie, gehandicapten, en ga zo maar door... Allemaal "op rand van depressie".
Akkkord, natuurlijk verdienen deze groepen én alleenstaande ouders de nodige aandacht. Tenslotte heb ik hoofdpijn; dat kan een knipperlicht zijn dat toont dat er meer aan de hand is (sic). Ik ben echter niet van mening dat artikels met dergelijke koppen mijn en andermans situatie zullen wijzigen. Van niemand trouwens die kampt met stress, tengevolge van wat dan ook. Daarvoor zijn er te weinig remmen ingebouwd in de roetsjbaan van de samenleving vandaag de dag.
Over mij
- Alleenvader.com
- Ik ben een naar mijn weten normale man, die zelf opgegroeid is in een warm nest, waar familiewaarden en respect voor elkaar hoog in het vaandel geschreven stonden, maar waar ook voldoende ruimte was voor zelfontplooiing. Tijdens mijn lange groei naar volwassenheid heb ik nu eens van het ene, dan weer van het andere gebruik gemaakt. AANVULLING VAN DE KINDEREN: Papa kan heel sympatiek en lief zijn, maar dat is al lang geleden :-) (Alex) Papa kent geen fluit van voetbal of van sport in zijn geheel. Hij beweert dat sporten heel gevaarlijk is en dat je gevaar niet moet opzoeken.(Alex) Paps moet wel stilaan een mooie en sympatieke vriendin leren kennen, voor hij echt te oud is. En op Facebook gaat hij die niet vinden! (Max) Paps zegt dat natte theezakjes aan het plafond blijven kleven, maar dat we dat nooitnooit mogen proberen thuis (Max) Paps zegt dat hij veel geleerd heeft van mijn wiskunde-oefeningen. Ik merk er nochtans niets van. (Max)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten