Mannenzaakjes

Maandag 27 oktober 2008

Zopas bereikte me een wel erg late melding met de vraag waarom ik me niet ingelaten heb met het congres "Mannen: stand van zaken", dat twee weken geleden in Brussel plaatsvond, en nog minder met de inhoud ervan. Dat het onderwerp toch naadloos aansloot op mijn dada's. Dat het een belangrijk internationaal forum was. Dat mannen eindelijk een rol kregen bij discussies over kinderen en opvoeding. En dat het evenement hardnekkig gecontesteerd werd door feministische organisaties, wat de noodzaak van het initiatief bevestigde.
Ja, ik was er van op de hoogte en nee, ik ga er me niet mee inlaten, nu niet en in de toekomst niet. Als Koen Meulenaere er in Bladspiegel (zie Knack van 15/10/2008) meer dan twee zinnen aan wijdt, weet de gemiddelde mens dat er over dit onderwerp enkel maar ironisch kan bericht worden. Speelt men voetbal op een moerasveld? Nee, want alles is verdwenen voor er een eerste maal wordt gescoord. Ik maak mij niet moe aan discussies die ontstaan op een ondergrond van drijfzand. Later, als ik me ooit heel hard begin te vervelen, wil ik daar wel eens aan beginnen.