Dit weekend staat in het teken van schrijvers en schrijven. Vrijdagavond begon het in een Mechelse boekhandel met een voorstelling van het vloekschrift Sisyphus' bakens door de auteur Jeroen Brouwers zelf. Hij was daarvoor speciaal afgereisd vanuit zijn Zutendaalse woudhut, maar voelde zich duidelijk in zijn element, nu hij opnieuw onder de mensen was. Begon zijn uiteenzetting met de boodschap dat hij er eigenlijk geen zin in had, volledig in de geest van zijn polemisch werk. Ik heb een exemplaar van zijn boek laten signeren. Ongevraagd heeft hij er een korte opdracht bijgeschreven: alle goeds! Nu, dat wens ik mezelf ook toe, in alle opzichten. En hem ook. Van mij mag zijn woudhut een cottage worden met elektrisch bediende ligstoelen. Ik lees hem graag. Hij verdient een vette prijs om zijn oude dag wat te stofferen.
(Waarom zet ik de dingen die op vrijdag gebeuren niet in mijn blog van vrijdag? Waarom zit ik die dag liever te zeuren over de punten en komma's van een uitputtende gelijkwaardigheidsstrijd tussen mannen en vrouwen? Dat blijft me ook een raadsel.)
Gisteren ben ik naar een meer profaan gebeuren van literair Vlaanderen geweest: de algemene vergadering van de VAV (Vlaamse Auteurs Vereniging) in het PSK te Brussel. Er wordt hard gewerkt aan een statuut dat auteurs een grotere bestaanszekerheid geeft. Erst das Fressen, dann die Moral! Jeroen Brouwers zal blij zijn dat de horen. Binnenskamers wordt gefluisterd dat de jury van de komende Staatsprijs een formeel verbod gekregen heeft Brouwers een tweede maal als laureaat aan te duiden. Het verhoogde prijzengeld zal aan zijn neus voorbijgaan, terwijl hij het vuur aan de lont stak. Ach, na zijn dood zullen enkele van zijn manuscripten wel voor veel geld in handen komen van kapitaalkrachtige verzamelaars. Mestkevers bestaan niet alleen in het politieke, maar ook in het literaire circuit.
Tussen al deze activiteiten door heb ik me beziggehouden met een doorgedreven bevraging van Max, die met een overmoedig positivisme blijft aankijken tegen het loodzware examen van Frans nu maandag. Als eerbetoon aan haar heb ik daarom mijn blogtitel licht aangepast. Après nous le déluge!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten