Zover kan mijn dochter mij krijgen. En er is nog ruimte. Na Camping Zuid gisteren heeft ze mij naar de Dijlefeesten in Mechelen gepraat, waar ik vergast werd op een snoeihard optreden van De Staat. Nu, die Hollanders weten wat rock is. Bovendien hebben ze een gestileerde huilende wolf als logo, wat hen dadelijk veel sympatieker maakt. Max ging pas echt uit de bol toen die bosapen van De Jeugd Van Tegenwoordig op het podium stonden. Nog nooit zo overtuigend een troep bakvissen "Hollandse Hoeren" horen krijsen. Wonderlijk, wonderlijk.
Evaluatiegewijs is het weer een geslaagde avond voor ons beiden. "Naar welk festivalletje gaan we morgen" hangt als een onuitgesproken vraag boven mijn hoofd.
Tijdens het schrijven van deze blog de TV nog even aangezet op TMF. Niet te geloven, maar de eerste clip die ik zag was die van The Gallacticos. Toeval bestaat niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten