Soms, en vooral met de lente in het vooruitzicht, raakt een mens er van overtuigd dat het noodzakelijk, neen, verplicht is zichzelf en zijn omgeving te verfraaien om te bewijzen dat de winterslaap definitief tot het verleden behoort. Sommigen beginnen te poetsen en te boenen dat het een lieve lust is.
Eerder toevallig heb ik vorige week ontdekt dat er onder het vinyl van de vloerbedekking in de badkamer een houten vloer ligt, die er om vroeg om afgeschuurd te worden. Met een geleende bandschuurmachine een veel overmoed ben ik aan het karwei begonnen. Na enkele uren begon ik me reeds vertwijfeld af te vragen of het dit wel was waar ik me de volgende dagen en weken mee wou bezighouden. Het eentonige gesnerp van de machine ontnam me alle lust om mijn blog bij te houden of ook maar iets creatiefs te doen. Gisteren, toen ik de laatste planken rond het toilet ontvelde (zie foto), wurmde het schuurtoestel zich al te onstuimig tussen de vloer en de afvoer, waardoor de plastic afvoerbuis afbrak. De handigheid van deze knaap kent dus zijn grenzen. Dinsdag komt er een professionele kabouter Klus om de boel te repareren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten