Maandag 31 maart 2008
Zwijg...zwijg... Het schrijven van saaie teksten gaat me hoe langer hoe minder af. Maar het moet voor mijn job en het is verplicht vanuit Europa; tegenover die stugge bureaucraten en hun papierwinkel is de meest grijze, Vlaamse ambtenaar en zijn documentenarsenaal een verademing.
Mijn zoon heeft er intussen een sport van gemaakt om bijna dagelijks boekhandels af te schuimen en er vast te stellen dat "ons boek" nog steeds niet in de rekken ligt. Die boodschap stuurt hij door per sms. Vandaag belde een vriendin dat mijn roman ook niet te bespeuren was in Blankenberge. In Blankenberge! Moest ik alle hoofdstukken op strandballen en strandlakens geschreven hebben, dan was Blankenberge inderdaad een voorname vindplaats van alleenvader.com!!
Ik wil iedereen die mij dierbaar is geruststellen: www.alleenvader.com bestaat. Als boek. Ik heb het gezien, besnuffeld, geknuffeld, geaaid, gekoesterd, besnoven en tenslotte gelezen. En goedgekeurd.
Mijn uitgever heeft gezegd: "Uw boek zal heus één van deze lentedagen in elke boekhandel te vinden zijn. Ik wacht alleen op goed weer. De inhoud van uw roman kan geen slecht weer verdragen."
En ik heb er alle vertrouwen in, in mijn uitgever. Hij heeft gelijk. U zal zien: één mooie dag en het is er. Ondertussen kan u het alvast bestellen, voor alle zekerheid.
Mijn beste dierbaren, wat weerhoudt u er intussen van om te reageren op mijn blogs, maar in de plaats daarvan ellenlange bevindingen en levensbeschouwelijke traktaten naar mijn emailadres alleenvader@hotmail.com te sturen, brokken tekst waarvan ik sommige woorden niet eens kan lezen zonder over mijn eigen tong te struikelen!
Mijn zoon heeft sinds kort iets nieuws ontdekt, iets intercultureels: de waterpijp. Vanavond heeft hij ze achter het huis op het terras uitgeprobeerd. Als een echte prof maakte hij ze gebruiksklaar, alsof het zijn enige dagelijkse bezigheid was tot nu toe. Zware tabak hebben die mannen; het steeg me dadelijk naar het hoofd. Vandaag ben ik dag op dag 2 jaar en 8 maanden gestopt met roken.
Over mij
- Alleenvader.com
- Ik ben een naar mijn weten normale man, die zelf opgegroeid is in een warm nest, waar familiewaarden en respect voor elkaar hoog in het vaandel geschreven stonden, maar waar ook voldoende ruimte was voor zelfontplooiing. Tijdens mijn lange groei naar volwassenheid heb ik nu eens van het ene, dan weer van het andere gebruik gemaakt. AANVULLING VAN DE KINDEREN: Papa kan heel sympatiek en lief zijn, maar dat is al lang geleden :-) (Alex) Papa kent geen fluit van voetbal of van sport in zijn geheel. Hij beweert dat sporten heel gevaarlijk is en dat je gevaar niet moet opzoeken.(Alex) Paps moet wel stilaan een mooie en sympatieke vriendin leren kennen, voor hij echt te oud is. En op Facebook gaat hij die niet vinden! (Max) Paps zegt dat natte theezakjes aan het plafond blijven kleven, maar dat we dat nooitnooit mogen proberen thuis (Max) Paps zegt dat hij veel geleerd heeft van mijn wiskunde-oefeningen. Ik merk er nochtans niets van. (Max)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten