Oprisping

Vrijdag 21 maart 2008

Na 9 maanden is er eindelijk een nieuwe Belgische regering. Positivisten zullen zeggen dat een Belg niks ondoordacht of overhaast doet, criticasters daarentegen houden het bij een ondraaglijke traagheid en een koppige onverantwoordelijkheid. Waarnemers merken terecht op dat met enig diplomatisch talent er al lang een compromis zou zijn gevonden (Misschien toch maar eens een vrouwelijke premier of minister-president proberen, België en Nederland?).
En Joëlle Milquet wordt de nieuwe Belgische minister van Werk, ondanks het feit dat ze ook haar gezin enorm veel aandacht wil blijven schenken. Zal ze er aan denken haar medewerkers (ook de mannelijke!) regelmatig te vragen hoe het gaat met hun kinderen, iets wat haar coalitiepartners steevast negelaten hebben te doen tijdens de maandenlange (en nachtelijke) regeringsonderhandelingen? Ik kan iedereen verzekeren dat vrienden, kennissen en collega's mij regelmatig die vraag stellen. Ook een vader vindt dat een heel normale en voor de hand liggende vraag...