Donderdag 16 oktober 2008
Ik wil toch even terugkomen op de politieke discussie die ontstaan is over het voorstel tot afschaffing van de persoonlijke verschijning voor een rechter bij een echtscheiding. Even ter opfrissing: vandaag de dag moeten scheidende partners tweemaal hun opwachting maken in de rechtbank om met een simpele ja te bevestigen wat ze allebei achter de rug willen hebben: hun huwelijk. Omwille van het aantal personen met dezelfde plannen en hetzelfde tijdstip van oproeping, kampt justitie in deze context met uitpuilende zalen vol geïrriteerde wachtenden.
Op papier speelt de rechter een verzoenende rol, maar wegens de workload beperkt die zich in de praktijk tot de vraag of beide partijen volharden en het obligate ja-antwoord.
Afschaffen, zegt VLD, en SP.a steunt dat voorstel. CD&V huivert wat, omdat de procedure dan een loutere formaliteit wordt. En eigenlijk is het al zover. Bij CD&V zitten er een aantal die dat zeker moeten weten. Maar daar wil ik het niet over hebben. Wat mij namelijk geweldig irriteert, is dat diegenen die geen advocaat hebben toch nog zélf dienen te verschijnen, ondanks dit voorstel. Ooit gehoord van het Mattheuseffect? Aan hen die veel hebben, zal nog meer gegeven worden... Zo gaat het ook in dit geval: wie zich een advocaat kan veroorloven, ziet de hele poespas verdwijnen. Alle anderen worden verplicht alle rondjes mee te draaien in die toch wel pijnlijke mallemolen. Op zich is een echtscheiding voor de meesten altijd een financiële stap achteruit. Alleen om de overbodigheid van een verplichte verschijning te ontlopen vind ik die kost voor een advocaat, waarmee men de (bijna ex)paren blijft opzadelen, op zijn minst overdreven.
PS. Alexander, in het vervolg laat je de Photoshop achterwege....
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

1 opmerking:
WAT MAAKT HET UIT?
Geen fluit!
Geld en een advocaat of juist niet
't Is maar hoe je 't ziet
Scheiden is lijden. Eender hoe.
En al de rest doet er niet toe.
Een reactie posten