Flair Revisited

Maandag 24 november 2008

Toch maar even het recente jaarverslag van onze Vlaamse kinderrechtencommissaris terzijde leggen, om Mie Van der Auwera (met excuses, maar ditmaal is de naam juist gespeld), de hoofdredactrice van Flair, te bedanken voor haar beleefde reactie op mijn blog van gisteren. Ik had inderdaad mijn huiswerk niet gemaakt: er bestaat effectief ook een onderzoek naar alleenstaande ouders, uitgevoerd door de Flair-redactie en Gelijke Kansen Vlaanderen. Meer nog: Flair heeft een heuse website ontworpen, volledig gewijd aan deze doelgroep (http://www.1ouder.be/) De afbeeldingen en teksten op de site blijven me echter een ongemakkelijk gevoel geven, met permissie hoop ik, want als prille Flair-lezer moet ik mijn draai nog vinden. De foto's en de benaming van de site (1ouder dus) doen immers op het eerste zicht het beste vermoeden, maar bij nader toezien blijkt het vrij eenzijdig te gaan over alleenstaande moeders, single mums, huis-en zorgvrouwen (toegegeven, papa duikt af en toe op, maar in de marge). Een aantal redacteurs gaat zelfs babysitten, zodat de drukbezette ouder (lees en schrijf moeder) zich een onbezorgd avondje uit kon veroorloven. Geen vader gevonden?
Tsja, hoe moet je zo'n alleenstaande papa introduceren in een tijdschrift dat op het lijf geschreven is van jonge, verstandige en zelfstandige vrouwen zonder er smalend over te beginnen doen? Echt makkelijk is dat niet....
Wacht.
Geef me nog even de tijd. Ik wil niet verzinken in het traditionele gebekvecht over mannen en vrouwen. Daar zullen anderen dan ik zeker nog jaren, nee, eeuwen artikels aan wijden. Voor mij is vooral het begrip "emancipatie" belangrijk. Emanciperen, zich ontvoogden is zeker geen prerogatief van vrouwen alleen, alhoewel die actie meestal aan hen gelinkt wordt. Vrouwen strijden al een hele tijd compleet terecht voor evenwaardigheid op domeinen die van oudsher door mannen gedomineerd en gestuurd werden. Maar evenzogoed beginnen mannen zich te ontvoogden op een terrein waar de vrouw gewoontegetrouw de scepter zwaait: de huiselijke aangelegenheden, de zorg, de kinderen. Blijkbaar verdedigen vrouwen op dat vlak evenzeer hun ruimte als mannen dat doen in bijvoorbeeld het bedrijfsleven. Waarom dacht ik aanvankelijk dat vrouwen anders zouden reageren bij een (voorzichtige, alle begin is moeilijk) mannelijke emancipatiebeweging? Ik weet het niet... Omdat ik dat doodzwijgen en bagatelliseren... zo'n typisch mannelijke reactie vind.
Flair zou echt baanbrekend zijn indien de (alleenstaande) papa's in het tijdschrift én op de website 1ouder.be een volwaardige stem zouden krijgen, naast die van de alleenstaande mama's. Beste mevrouw Van der Auwera, laat maar weten als ik daarbij kan helpen!