We play rock 'n roll

Woensdagochtend 25 november 2008

Ondanks het feit dat wij het nog moeilijker hebben (Waarmee? Dan wie? Vraag het Mie van Flair) heb ik toch een avondje ontspanning gevonden gisteren. Uitgenodigd door een goede vriendin met enkele kinderen en een keiharde job in de magistratuur, van wie de man zijn ambities licht bijgestuurd heeft om ook zijn deel in het huishouden te kunnen doen - ze zijn daarover nog nooit geïnterviewd en ze vinden het niet de moeite om deel te nemen aan enquêtes. Meegetroond door een goeie vriendin dus voor een avondje pretentieloos amusement bij een optreden van de krasse knarren van Motörhead. In het publiek ook die godverdomse Dimitri Verhulst gespot, dus het concert was goedgekeurd door Sanoma.

Voor Alexander en Max had ik alles van tevoren geregeld. Het gezeur van mijn dochter om mee te gaan botste op mijn preventieve veto. Een meisje van dertien op een ruig concert in het midden van de schoolweek kon niet door de beugel van mijn vaderlijke verantwoordelijkheid. Bovendien zou ze zich dadelijk tot op de eerste rij gewurmd hebben, zodat ze na afloop potdoof zou zijn geweest. Het was trouwens mijn avondje ontspanning. Soms moet men dat claimen.

We are Motörhead. We play rock 'n roll. Zo simpel is het af en toe. Ik kan er weer een tijdje tegen.

PS. En morgen het rapport van de kinderrechtencommissaris, beloofd!