Deze ochtend ben ik in Lier naar een schoolvoorstelling van mijn theaterstuk GHB gaan kijken, dat ik ondertussen al weer vier jaar geleden geschreven heb. De tweehonderd zitjes waren gevuld met evenveel zestienjarigen uit het technisch en het beroepsonderwijs, dus de sfeer zat er van bij het begin (om 9.30 uur!) goed in. De zware beat die de openingsscène voorafgaat deed daar nog een schepje bovenop.
Bert Coosemans en Noémi Schlosser raasden als een sneltrein over het podium; ze kregen de zaal volledig mee. Dat lag niet enkel aan sommige tekstfragmenten - die tot mijn voldoening nog steeds de beoogde reacties uitlokken -, maar ook aan de manier waarop de acteurs telkens snedig inspeelden op hun publiek, zodat de jongeren zich echt betrokken voelden. Chapeau! (En ook een beetje trots natuurlijk, én zin om opnieuw wat toneelteksten te schrijven...)
Hopelijk worden die leerlingen niet gedwongen om er een bespreking of een andere schooltaak over te maken, zodat hun positieve ervaring met theater wat blijft hangen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten