Het feestelijk zomervarkentje heeft nog een staartje gekregen: met veel gedruis heeft zoon Alexander deze week het nieuwe academiejaar ingezet. Dat wil zeggen: de laatste drie dagen heb ik hem niet kunnen betrappen op een moment thuis zijn. Onbevooroordeeld als ik ben overtuig ik mezelf ervan dat hij druk bezig is met het opstellen van een studeerschema. Intussen bezoek ik regelmatig Facebook teneinde enig nieuws van hem te vernemen. Hij blijft, ondanks zijn plantrekkerij, mijn zoon. Wat lijkt het kort geleden dat ik met twee vingers van één hand zijn beentjes in bedwang hield terwijl ik zijn billetjes afveegde en hem een propere pamper aandeed. Binnen afzienbare tijd zal hij deze rol overnemen bij zijn opvolger. Of slaagt hij er in die taak met zijn gekende flair op opa af te schuiven?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten