"GA WEG, alstublieft. Dankuwel...Vriendelijk genoeg? En ja, als ge me dan echt zo dringend nodig hebt: ge kunt nog altijd kloppen op de deur (merci!). De "grootste" puber hier in huis bedankt u alvast als u zich aan dit alles houdt! Met vriendelijke groeten, Max"
Deze niet mis te verstane boodschap hangt sinds enkele dagen aan de deur van de studeerkamer, gesteld in keurig én foutloos Nederlands. Mijn dochter begint haar territorium af te bakenen en dat doet ze met een charmante kordaatheid die me geruststelt. Ik klop vanaf nu dus beleefd aan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten