Ik word gedwongen zoveel op te slaan in mijn kortetermijngeheugen, terwijl ik op mijn leeftijd stilaan beter ben in het onthouden op lange termijn. Hebben ze me niet verteld dat de geschiedenis ons veel kan leren? Dat ervaring waardevol is? Het lijkt of iedereen de laatste tijd alleen aan symptoombestrijding doet in plaats van structurele maatregelen en beslissingen te nemen op basis van opgedane ervaringen. Ik twijfel er over of ik gisteren en eergisteren aan Max gevraagd heb of ze de rondslingerende kleren in haar slaapkamer wou opruimen. Dat kortetermijngeheugen toch... Misschien een structurele maatregel proberen?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten