Exact anderhalf uur heeft het geduurd voor het pas gewassen rokje van Max opnieuw in de linnenmand belandde. Die handeling was geenszins gerechtvaardigd: het textiel rook nog opvallend naar wasverzachter en vertoonde geen enkel spoor van vlekken of andere vuiligheid. Max vindt het gewoon de meest simpele manier om van kleding te verwisselen, iets wat ze als bakvis trouwens om de haverklap doet. Laten slingeren mag niet van papa, opplooien of aan een knaapje hangen is te vermoeiend/gecompliceerd, dus alles wordt zonder onderscheid of schroom de wasmand in gekieperd. De graad van properheid om daarin te terecht te komen wordt zeker niet als norm beschouwd. Ben ik aan het zeuren? Inderdaad! Is dat nodig in de gegeven omstandigheden? Volmondig ja!
Maar ik zie haar graag en dat doet veel vergeven. Binnen enkele minuten smelt ik weer helemaal als ze haar armen om mijn nek slaat en vraagt of ze even tv mag kijken. Maar eerst haar wiskunde. Daar ben ik streng in.
1 opmerking:
Op een ontieglijk vroeg uur de enige nog in huis wonende dochter naar Schiphol gebracht voor 3 maanden buitenlandse (lees : Surinaamse) stage.
3 maanden geen rommel en rondslingerende spullen. En 3 maanden lang geen-veel-te-vlug-terug-in-de-wasmand-geworpen kledij.
Hoera!
Maar ook drie maanden lang geen armen rond mijn nek en geen mee-onder-1-dekentje-Tv-kijkend kind.
Da's minder hoera.
En zoals Alleenvader dan zegt : geen kinderen in huis : geen structuur en regelmaat.
Dus iedereen weze gewaarschuwd : nu wordt het hier pas echte chaos! ;-)
Een reactie posten