Eva Brems is een straffe madam. Niet alleen omdat ze voorzitster of professor is, een goeie huisvrouw of een voorbeeldige moeder. Niet alleen omdat ze al die rollen onderkent en met elkaar weet te combineren. Wel en vooral omdat ze er in slaagt haar verschillende rollen te relativeren, de zwakheden ervan kan etaleren en daarmee haar ware sterkte laat zien. Haar uitspraak dat achter iedere rol een gewone onnozelaar - en twijfelaar - schuilgaat, wat geruststellend werkt, is raak. Haar hele column in de krant van vandaag (DS, p.21) heeft me trouwens doen glimlachen: een voorbeeld van menselijk evenwicht waar ik me danig gemakkelijk en warm bij voel. Heel wat anders dan Christine ik-voel-me-beter-dan-mannen-véél-beter Van Broeckhoven. Misschien moeten die twee eens samen een kop koffie gaan drinken.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten