Het is omdat ik wegens uiteenlopende redenen soms met enige vertraging de kranten lees - nieuws blijft voor mij nieuw, ook al is niet van de dag zelf - dat nu pas de provocatieve uitspraak van professor en politica Christine Van Broeckhoven mijn aandacht trekt. Als briljant wetenschapper heeft ze mijn volle respect en bewondering. De academische hofhouding heeft echter haar beeld over mannen danig aangetast en misvormd. Wie jaren in een mannenbastion vol met navelstaarders moet meedraaien, heeft het inderdaad moeilijk nog een genuanceerd beeld op te hangen van die sexe. Erger wordt het echter wanneer datzelfde academische entourage de basis vormt van niet echt doordachte en zeer onwetenschappelijke uitspraken over mannen in het algemeen. Wat denk je van deze: "Ik ben gewoon beter dan mannen, véél beter. Dat kan arrogant klinken, maar in mijn vakgebied behoor ik tot de vijf procent besten ter wereld." (sic)
Deze uitspraak klinkt niet alleen arrogant, mevrouw Van Broeckhoven, ze is ook arrogant.
Zou de verontwaardiging niet immens geweest zijn als een mannelijke evenknie in een dagblad gezegd zou hebben: "Ik ben gewoon beter dan vrouwen, véél beter"? Die verontwaardiging zou overigens terecht zijn. Waar komt toch het misplaatste idee bij sommige haantjesvrouwen vandaan dat het denigrerend en misprijzend behandelen van mannen een recht is, of beter, een opdracht die gekoppeld wordt aan de verworven emancipatie? Nogmaals: leeft de overtuiging bij zulke vrouwen dat die discriminerende handelswijze, zoals die door mannen gebezigd werd, de juiste weg is naar evenwaardigheid.?
Zo'n sloganeske uitspraak gaat op als men een fundamentele waarde wil verdedigen of uitvergroten, maar niet als men de zon wat meer wil laten schijnen op zijn/haar (te) groot ego.
Spijtig, spijtig, spijtig. Dat is het enige wat ik nog kan toevoegen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten