Weet je waardoor ik tot tranen toe kan worden bewogen? Echt tot tranen? Bij het zien van die bijna perfect gelegde grasmatten in mijn tuin, voorzichtig aangetrapt tegen een geëgaliseerde laag potgrond. Heb er even languit op gelegen en het voelde onaards lekker aan. Ach, misschien ben ik wat tranerig omdat ik gisteravond vernam dat Dirk Verbruggen op tweede paasdag onverwacht vlug gestorven is, de eerste echte boekenschrijver die ik persoonlijk kende via uitgeverij Nioba, intussen ook al lichtjaren ter ziele gegaan. Soms zijn er grasmatten nodig, als blijkt dat wat een mens gewoon is hem simpelweg door de vingers glipt.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten