Muziek voor het volk

Vrijdag 1 mei 2009

De Dag van de Arbeid begint goed: het is twee uur 's nachts en ik ben nog niet zo lang thuis van een avondje uit met mijn dochter (en haar vriendin). Ik weet het, onverantwoord laat, maar pedagogisch te verdedigen, uitzonderlijk en uitermate bevorderlijk voor onze al optimale verstandhouding. Naar de opening van de nagelnieuwe Antwerpse concertzaal Zappa geweest, met optredens van The Galacticos (die ik tot grote hilariteit van de twee bakvissen Los Galacticos noemde, omdat ik ze verwarde met Los Campesiños, waar ze qua stijl nauw bij aanleunen; mijn dochter verrast door achter haar rug hun cd te kopen aan een tafeltje in de inkomhal en daarna de zanger van de groep tegengekomen in de toiletten, waar hij naast mij stond te plassen), Jasper Erkens (de Milow van de bakvissen) en Freaky Age (tijdens hun optreden liet ik ritmisch mijn rechtervoet meebewegen, wat betekende dat ik aan het dansen was, dus het concert is meer dan goedgekeurd; Max' avond kon trouwens niet meer stuk toen ze het plectrum van gitarist Mathias wist te bemachtigen).
En vandaag ga ik De Internationale zingen. Uit volle borst. Tot ik geen stem meer heb.

1 opmerking:

milenkovandebovensteplank zei

Nu, ik kan me wel wat vinden in uw vergelijking met de Los Campesinos!, en het had hoogstwaarschijnlijk ook wel een glimlachje om mijn lippen getoverd. Maar goed, om tot mijn punt te komen: ik vind het bewonderenswaardig dat u uw dochter meetroont naar zo een leuk evenement! Ik zie het mijn ouders nog niet doen. The Galacticos zijn overigens zeer vriendelijke mensen, want ze hebben een vriendin van me (Paola, om wat meer info te verstrekken) toegestaan een interview af te nemen. Ik ben hen zo dankbaar. De Milowbakvis zal ik op Rock Werchter aan het werk zien, ik ben eens benieuwd. Volgens diezelfde Paola is hij veel beter dan Milow, maar niets beters dan een eigen mening! Freaky Age vind ik dan alweer niet zo geweldig, aangezien deze kerels een air van hier tot in .. ver. Heel straf dat Max dat plectrum heeft bemachtigd! Maar goed, ik ben wat uitgepraat. Om toch nog mooi af te sluiten: ik heb uw boek thuis liggen en het met plezier uitgelezen, en had u graag bezocht op de boekenbeurs maar helaas pindakaas, het is er niet van gekomen. Doe alleszins de groeten aan uw grote lulhannes Alexander, en het ga u nog goed! Mvg, Emily.