Ik heb de finesse en de specifieke ervaring van Oscar Van Den Boogaard niet, die als gedoodverfd deelnemer aan zowat elk societygebeuren vrijwel onmiddellijk de essentie ervan weet te vatten en op papier te zetten. Die helikoptervisie mis ik duidelijk, terwijl de onnozele details, de punten en de komma's van een event zoals het Boekenbal als confetti op mijn schouders neerdwarrelen en hinderlijk blijven kleven op het textiel van mijn zwarte jas, die deel uitmaakte van de feestkledij gisteren. Bij aankomst liep Jos Geysels, ooit (of nog steeds?) voorzitter van het organiserende Boek.be zenuwachtig te ijsberen voor de ingang. Waarschijnlijk was hij aan het wachten op zeer belangrijke uitgevers of auteurs, wie zal het zeggen? Na de obligate foto op de auteurssofa en de aankoop van drankbonnetjes, kwam ik terecht in een stemmige en goedgevulde zaal. Wat is me bijna onmiddellijk opgevallen? Een deel van de ruimte werd ingenomen door smaakvol geklede uitgevers, importeurs, verdelers, wiens kennis van het boek zich, Brouwers indachtig, beperkte tot het kasboek van hun firma. Ze amuseerden zich duidelijk en lieten zich de rijkelijk belegde en korstloze rechthoekjes melkbrood met gerookte zalm smaken. In het centrum van de zaal stond prijsbeest Marc 'Het Grote Uitstel' Reugebrink rond zijn eigen as te draaien, druk als hij het had met alle satellietmannetjes en -vrouwtjes te woord te staan. Zelfs op momenten dat hij niemand te woord stond, draaide hij verder, amechtig zoekend naar nieuwe aanspraak. Op een bepaald ogenblik meende ik een lichtend aureool boven zijn hoofd te ontwaren, maar dat kan pure inbeelding geweest zijn. Schrijvers liepen er ook rond, gelukkig, af en toe kon ik een hand drukken of een normaal gesprek voeren tussen het geweld van een experimenteel orkest door, dat op het podium danig zijn best deed om elke vorm van netwerking de pas af te snijden. Verfrissend alledaags was mijn gesprek met dichteres Sylvie Marie, sinds kort terug van gesmaakte optredens in Nederland naar aanleiding van haar geslaagde debuut 'Zonder'. Een aanrader voor liefhebbers van onbevangen en toegankelijke gedichten (zie ook http://www.komdichter.wordpress.com/) Kwam net van een sollicitatie bij Kluwer, want poëzie vult de harten , niet de magen.
Later op de avond werd er warempel (veel) gedanst, op alle mogelijke manieren. Marc Reynebeau, die zich voor de gelegenheid uitgedost had in een stijlvol zwart kostuum en wit hemd, liet zich tegen het einde aan meetronen naar de dansvloer door zijn langharige vriendin, sjiek gekleed in bloedrood - of paars, ik wil het kwijt zijn - fluweel. Zijn aritmisch, maar moedig geschuifel in de nabijheid van die kasteelvrouw deed me onwillekeurig denken aan Bram Stoker: zo moet Vlad De Spietser er uit gezien hebben enkele eeuwen geleden, een welgeklede heer, maar vreesaanjagend door zijn aanblik en bewegingen.
Al bij al goed gegeten en gedronken, ook toffe mensen ontmoet en leren kennen. Wel Jos Geysels van de hele avond niet meer gezien; zou er ergens een VIP-ruimte geweest zijn?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten